((با دستهای بر افراشته بسوی تو ای مزدا و با فروتنی کامل پیش از همه چیز خواستارم که بهره ای از خرد مقدس خود را بمن عطا فرمایی تا بهمراهی درستی کردار و ضمیر پاک بتوانم خوشبختی روان آفرینش را فراهم سازم.ای اهورامزدا بشود که با اندیشه نیک به تو نزدیک شده و با پیروی از قانون اشا به ارزشهای مادی و معنوی خود پی ببرم تا بدین وسیله دین داران را بسرای روشنی و خرمی و زندگی نیک هر دو جهان رهبری کنم . من این سرودهای ستایش خود را آنسان که پیش از این کسی نسروده نثارت می کنم ای اهورا ای روان راستی و ای نیک اندیش واقعی از تو در خواست می کنم تا در جهان نیروی فنا ناپذیر معنوی تجلی نماید))

من شگفت دارم از این که اگر زرتشت در هزاران سال پیش از
میلاد در شرایطی که هیچ قانونی برای بشریت وجود نداشت
ظهور نمی کرد و چنین آموزه هایی را برای ما به جای گذاشته
که پس از هزاران سال بدون کوچکترین ناهمگون نبودن با شرایط
امروز و همچنان پایه های انسانیت بشر را شکل میدهد اگر وی
نیامده بود به راستی امروزه جامعه بشریت چه حالی داشت و
در چه شکلی زندگی می کرد.
